Monday, April 27, 2009

BATAM Housemate Outing

Japong, my housemate who's working in DBS, was able to get a reservation in one of the houses in Nongsa Village, Batam, Indonesia. I've been to Batam before, with friends also, but this time it's a different story.

I thought I would never be able to see a real beach this summer but throudh JP and Tita Ruby, I am able to feast on the beauty of Batam, to have a peaceful and quiet time and to know my housemates on a different level (now I know what causes JP's stress hahahahaha).

OK, my blog entry about my housemate will be publish later, first I want to share you some of the places we've been through in Batam.

AROUND NONGSA VILLAGE

IMG_3264

IMG_3265

IMG_3255

THE BRIDGE TO TURI BEACH

IMG_3732

IMG_3742

IMG_3741

IMG_3735

TURI BEACH

IMG_3811

I don't have much picture since I was awestruck with the beauty of the place. I thought that it was only going to be a normal cottage house but after seeing the whole place, WOW!

Nongsa Village is only available for members only, the cottages available are not for rent, rather it is a private resident. DBS owns one of the houses inside the village. Think of a posh subdivision but located in front of the beach, that's Nongsa Village, very ZEN and very relaxing. Good for the busy soul.

Beside Nongsa Village is the public beach, TURI BEACH RESORT.

JP please! please! please! invite me again!

Thursday, April 16, 2009

Do it this time, OK?

I mean it this time!

I will update the theme and look of my site!

even my picture!

I'll reserve my Sunday just to update my site.

what color?

what color?

I'll blog everything that I see.

No more rants hahaha

Question: how to follow blogs here in Blogspot?

Please help!

Monday, April 6, 2009

Why Bubblegum is banned here in Singapore

Ito siguro ang nakitang dahilan ng pamahalaan ng Singapore kung bakit nila ipinagbawal ang pagkain ng Bubblegum sa kanilang mamamayan.






makes sense no?

Thursday, January 29, 2009

Cross-My-Heart, Mahal ka namin! Pramis!

Halos lahat yata mag-aagree sa akin kapag sinabi ko na ang bunso sa pamilya ang pinaka-mahal na miyembro nito. Madalas sila ang pinagbubuhusan ng atensyon at pagmamahal ng mga magulang. Kadalasan nga nababansagan silang mga "spoiled brat."

Sa panganay kasi ang setup eh testing phase, lahat ng attensyon sa kanya dahil sa mga panahong ito inaalam pa ng mga magulang kung anu ang mga kailangan ng baby, anu ang dapat at di dapat, at madalas trial and error. Kapag nagkakamali mga magulang laging pinapasa sa kanila ang responsibilidad kasi ang dahilan nila "Panganay ka."

Kapag pangalawa ka naman, kadalasan hand-me-down from the panganay ang gamit mo, pero in our case babae panganay namin at lalake ako kaya masagwa kung manahin ko ang pink dress ng ate ko at mga baby hikaw niya. ganito na lang sa ibang blog na lang yung reklamo ko sa pagiging pangalawang anak.

Kapag bunso ka, alam na alam na ng parents kung paano ang gagawin. At kapag may mga trabaho na ang mga naunang kapatid, naiispoiled din ang mga bunso dahil siempre makukunsyensya sila dahil sa ka-cutetan ng bunso nilang kapatid.

At dahil nalalapit na ang MARSO, dumating ang balita sa amin na magtatapos na ng pag-aaral ang pinakabata sa pamilya namin. At sa pamamagitan ng darating na okasyon, naipakita namin kung gaano namin siya kamahal nung ibinalita nya sa amin ang petsa ng kanya graduation.

Ang-Well-Loved-Na-Kapatid-Ko-Na-Si-C.S. : (excited to inform us) March 2_, 2009 ang graduation namin!!! =)

Reaksyon-Ni-AMA : (napasigaw sa bigla) MA!!! Bad News! Graduation ni Chris!!!!

Reaksyon-Ni-INA : (naglalambing) tsan, graduation mo ba sa 2_ ? hindi na ba pwedeng iusog yun?

Reaksyon-Ni-ATE : (naiirita) di ba next year ka pa gagraduate? (referring to 2010)

Reaksyon-Ni-KUYA : (nagtataka na galit) graduate-graduate ka jan! eh huminto ka na sa pag-aaral!

Sa ngayon, nakumpirma na niya na mahal na mahal siya ng kanyang buong pamilya.

Sa aking bunsong kapatid, HAPPY GRADUATION!

Wednesday, January 14, 2009

perfect tayong lahat

Sinu ba tayo para magkamali at para sisihin ang sarili? Lahat tayo perfect, in our own point of view tama tayo sa lahat ng ginagawa natin. At ang mga nagkakamali ay ang mga tao sa paligid natin.

Gusto nyo ng halimbawa? eto...

Kapag bumabagsak ang isang estudyante, maririnig nyo ito

"Put@ng1n@ kasi ni [insert name prof here, title is optional] ang hina ng boses, bumagsak tuloy ako"

"Ang gulo kasi nyang magturo wala akong naiintindihan eh!"

"PakingSH3T kasi si [insert name prof here, title is optional], nagbibigay ng exam tapos di nagtuturo!"

Sa trabaho

"Ang bagal kasi ng jeep na sinakyan ko, na-late tuloy ako"

"Ang traffic kaya ako late!"

"Hindi ako late, sobrang maaga lang kayo!"

"Hindi kasi natapos kaagad yung pinaplantsa ko eh"

"galit kasi sa akin boss ko eh kaya ako nasisante"

"Boss ko kasi eh, buraot"

Madalas, sinisisi natin ang mga nangyayari sa ating kamalasan sa ibang tao pero ang hindi natin ginagawa ang tingnan ang sarili kung anu ang naging papel natin sa mga pangyayari. Lagi nating nililigtas ang sarili sa mga kamalian dahil takot tayong masisi.

Pero magkagayon man, kahit nasalo natin ang jackpot na kamalasan, ang malaking tanong para sa atin...

"May ginawa ka ba para masolusyunan ito at di na ulit mangyari? o ibabato mo ito sa iba?"